FE POIS

FE POIS

FE POIS

Ogólna charakterystyka. Torfowiska tego typu mają oligo- lub mezotroficzny charakter. Są zasilane głównie przez wody opadowe, jednakże po części korzystają także z wód podziemnych lub powierzchniowych. Porastają je torfotwórcze zbiorowiska w formie unoszących się na powierzchni wody kożuchów (tzw. pła) bądź też w formie trzęsawisk z dominacją niskich turzyc, torfowców i mchów brunatnych. Podłoże jest tu stale wysycone wodą a jej poziom oscyluje nieznacznie wokół poziomu torfowiska. Typowe dla tego siedliska są gleby torfowe lub torfowo-glejowe. W Polsce torfowiska przejściowe są charakterystyczne dla obniżeń wytopiskowych występujących w krajobrazie młodoglacjalnym na terenach pojeziernych, zwłaszcza na obszarach sandrowych, obfitujących w obniżenia częściowo wypełnione wodą lub już w całości torfem. Stosunkowo często pojawiają się także w Sudetach, Karkonoszach i Górach Izerskich, dużo rzadziej podawano je natomiast z Tatr i Bieszczadów (Herbichowa 2004). Torfowiska przejściowe i trzęsawiska na terenie Polski różnicują się na dwa podtypy: torfowiska przejściowe i trzęsawiska na niżu (7140-1) oraz górskie torfowiska przejściowe i trzęsawiska (7140-2). Pod względem fitocenotycznym torfowiska tego typu reprezentowane są przez szereg zespołów roślinnych o charakterze minerotroficznych mszarów, zdominowanych przez jeden lub dwa gatunki roślin naczyniowych i zwykle jeden gatunek torfowca. Część fitocenoz ma wybitnie pionierski charakter agregacji wkraczających na swobodną powierzchnię lustra wody. Przy zachowaniu naturalnych warunków wodnych i troficznych, stadium torfowiska przejściowego, wykształconego w wyniku naturalnych procesów, może trwać setki lat. Wraz z narastaniem złoża torfu roślinność tego typu przekształca się stopniowo w mszary ombrotroficzne torfowisk wysokich.

Charakterystyka i występowanie w obszarze PLH 20002 Narwiańskie Bagna Torfowisko przejściowe typu 7140 w obszarze Narwiańskie Bagna występuje wyłącznie w jednym miejscu, na terenie bezodpływowego zagłębienia w zakolu parabolicznej wydmy, znajdującej się w północno-zachodniej części uroczyska Rynki. Porasta je mszarno-turzycowe zbiorowisko Caricetum lasiocarpae. Dominującej turzycy nitkowatej towarzyszą gatunki charakterystyczne klasy Scheuchzerio-Caricetea nigrae, m.in. turzyca pospolita Carex nigra, siedmiopalecznik błotny Comarum palustre i trzcinnik prosty Calamagrostis stricta. Mezotroficzny charakter siedliska podkreśla obecność gatunków właściwych dla zbiorowisk porastających ombrotroficzne torfowiska wysokie (żurawina błotna Oxycoccus palustris, rosiczka okrągłolistna Drosera rotundifolia). Powierzchnia torfowiska pokryta jest w całości kobiercem mchów torfowców, m.in. błotnego Sphagnum palustre, czerwonawego S. rubellum, kończystego S. fallax, ostrolistnego S. capillifolium, pokrewnego S. affine oraz płonnika sztywnego Polytrichum strictum. Licznie występuje tu także nerecznica grzebieniasta Dryopteris cristata. Znaczna część zatorfionego zagłębienia jest obecnie porośnięta brzozą omszoną Betula pubescens i brodawkowatą B. pendula oraz sosną Pinus sylvestris.

Powierzchnia i udział w obszarze. Torfowisko przejściowe zajmuje 0,95 ha (0,01% obszaru).

Stan zachowania w obszarze: właściwy (FV).

Ranga w obszarze: ocena ogólna w SDF – C (znacząca)

Zagrożenia: istniejące (i mogące pojawiać potencjalnie w przyszłości) – K02.01 zmiana składu gatunkowego (sukcesja) – ekspansja gatunków drzewiastych, głównie brzozy.

Planu Ochrony Narwiańskiego Parku Narodowego Operat ekosystemów lądowych, bagiennych i leśnych, Białystok 2013 zespół autorski w składzie Dan Wołkowycki (kierownik prac) oraz Aleksander Kołos, Beata Matowicka, Monika Szewczyk, Jarosław Lickiewicz, Cezary Popławski, Rafał Karczmarewicz, Karol Danik