FE POIS

FE POIS

FE POIS

Ogólna charakterystyka. Siedlisko 6410 występuje na obszarze prawie całego kraju, jednak największe zagęszczenie jego stanowisk notuje się w regionie kontynentalnym. Nieliczne stanowiska w regionie alpejskim ograniczają się do północnej jego części, przede wszystkim do Beskidu Wyspowego, i występują nie wyżej niż 700 m n.p.m. Wyróżnia się dwa podtypy łąk trzęślicowych. Podtyp 6410-1 łąki olszewnikowo-trzęślicowej charakteryzuje się dużą zmiennością regionalną i wysokościową. Podtyp 6410-2 łąki sitowo-trzęślicowe optimum rozwoju osiąga w obszarach o silnych wpływach klimatu oceanicznego. Największe zagęszczenie płatów łąk zmiennowilgotnych stwierdza się w południowej części kraju od Dolnego Śląska po Wyżynę Lubelską na wschodzie, gdzie wykształcają się w odmianie wschodniej i najczęściej w postaci wapieniolubnej. Są wówczas reprezentowane przez zbiorowiska bogate gatunkowo. W północno-wschodniej części kraju łąki zmiennowilgotne występują zazwyczaj w postaciach zubożałych.

Charakterystyka i występowanie w obszarze Narwiańskie Bagna. Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe występują na obrzeżach piaszczystych wyniesień, często w strefie przejścia pomiędzy siedliskami mineralnymi a torfowiskami, zwykle w mozaice z zaroślami wierzby rokity. Spotykane są na grądzikach Czarne i Sosnowiec k. Kolonii Radule, w uroczysku Koziołek, k. Kolonii Topilec i w uroczysku Rynki. Siedlisko reprezentowane jest przez zespół Molinietum caeruleae, podtyp 6410-1. Wszystkie płaty zbiorowisk ze związku Molinion stwierdzone w Narwiańskim Parku Narodowym cechują się absolutną dominacją trzęślicy modrej Molinia caerulea. Rzadziej występują inne gatunki związku Molinion, takie jak olszewnik kminkolistny Selinum carvifolia i przytulia północna Galium boreale. Łąki trzęślicowe to siedliska zagrożonych i objętych ścisłą ochroną roślin: goryczki wąskolistnej Gentiana pneumonanthe, goździka pysznego Dianthus superbus, kosaćca syberyjskiego Iris sibirica i mieczyka dachówkowatego Gladiolus imbricatus. Wśród gatunków towarzyszących znamienny jest udział wierzby rokity Salix rosmarinifolia. W płatach zbiorowisk trzęślicowych notowanych jest od 10 do 33 gatunków roślin, średnio 18.

Powierzchnia i udział w obszarze. Łąki trzęślicowe stwierdzono na 10 stanowiskach. Zajmują one powierzchnię od 0,05 do 1,79 ha, łącznie 4,39 ha, czyli 0,06% obszaru. Największe płaty występują w uroczyskach Koziołek i Rynki.

Stan zachowania w obszarze. Stan ogólny zmiennowilgotnych łąk trzęślicowych oceniono jako niezadowalający, tak jak i większość cząstkowych parametrów i wskaźników.

Ranga w obszarze: ocena ogólna w SDF – C (znacząca)

Zagrożenia: istniejące (a także mogące potencjalnie oddziaływać w przyszłości) – A03.03 zaniechanie / brak koszenia, I02 problematyczne gatunki rodzime, K02.01 zmiana składu gatunkowego (sukcesja). Główne zagrożenia to sukcesja wtórna – ekspansja trzcinnika piaskowego, krzewów i drzew.

Planu Ochrony Narwiańskiego Parku Narodowego Operat ekosystemów lądowych, bagiennych i leśnych, Białystok 2013 zespół autorski w składzie Dan Wołkowycki (kierownik prac) oraz Aleksander Kołos, Beata Matowicka, Monika Szewczyk, Jarosław Lickiewicz, Cezary Popławski, Rafał Karczmarewicz, Karol Danik